| | ลืมตาขึ้นมาพร้อมหยดน้ำตาต้องกอดตัวเองร้องไห้ | | เก็บกดไว้มานานข้างในพอกันเสียทีสำหรับหัวใจ |
| | ที่เหนื่อยกับการคอยรักคอยห่วงใย | | กับคนไร้หัวใจอย่างเขาทุกครั้งที่จ้องมอง |
| | ภาพสะท้อนของกระจกเงาจะไม่เห็นคนเก่า | | ที่เคยหลงงมงายบอกตัวเองให้ลืมเขาไป... |
| | อย่ากลับไปหาเขาอีกเลยถ้าเขาไม่ต้องการ | | สิ่งที่เขาได้ทำมันเกินให้อภัย |
| | อย่ากลับไปรักเขาอีกเลยแม้เพียงสักครึ่งใจ | | จดและจำเอาไว้ขาดเขาไปสักคนไม่ตาย |
| | พอทีสายตาของความหมางเมิน | | คำพูดที่คอยทำร้ายให้ได้ยินต่อไปนี้ให้มันจบไป |
| | ทุกครั้งที่จ้องมองภาพสะท้อนของกระจกเงา | | จะไม่เห็นคนเก่าที่เคยหลงงมงาย |
| | บอกตัวเองให้ลืมเขาไป...อย่ากลับไปหาเขาอีกเลย | | ถ้าเขาไม่ต้องการสิ่งที่เขาได้ทำ |
| | มันเกินให้อภัยอย่ากลับไปรักเขาอีกเลย | | แม้เพียงสักครึ่งใจจดและจำเอาไว้ |
| | ขาดเขาไปสักคนไม่ตายคงมีใครสักคน | | จะมองเห็นค่าของเราที่รักกันจริงไม่ทิ้งให้เจ็บ |
| | และไม่ทำให้มีน้ำตาอย่ากลับไปหาเขาอีกเลย | | ถ้าเขาไม่ต้องการสิ่งที่เขาได้ทำ |
| | มันเกินให้อภัยอย่ากลับไปรักเขาอีกเลย | | แม้เพียงสักครึ่งใจจดและจำเอาไว้ |
| | ขาดเขาไปสักคนไม่ตายอย่ากลับไปหาเขาอีกเลย | | ถ้าเขาไม่ต้องการสิ่งที่เขาได้ทำ |
| | มันเกินให้อภัยอย่ากลับไปรักเขาอีกเลย | | แม้เพียงสักครึ่งใจจดและจำเอาไว้ |
| | ขาดเขาไปสักคนไม่ตายจดและจำเอาไว้ | | ขาดเขาไปสักคนไม่ตาย |