| | กลับมาที่ห้องเดิมเปิดเพลงซ้ำซ้ำเดิมเดิม | | อยู่อย่างนั้นภาพเราที่มีกัน |
| | ยังคงชัดเจนนั่งมองที่เตียงเก่า | | ยิ่งมองยิ่งเหงาจนใจเริ่มหวั่นไหว |
| | ภาพเธอข้างข้างกายไม่มีแล้วใจ | | หาย...มันเหงาจนแทบจะทน |
| | ไม่ไหวเมื่อฉันและเธอต้องไกล | | ความรักยังเต็มในใจและแม้จะนานเพียงใด |
| | แต่ฉันก็ยังจะมีเพียงเธอ...เมื่อฉันและเธอต้องไกล | | ความเหงามันเต็มในใจและแม้จะนานเพียงใด |
| | แต่ฉันก็ยังจะมีเพียงใจ...หาย... | | มันเหงาจนแทบจะทนไม่ไหว |
| | เมื่อฉันและเธอต้องไกลความรักยังเต็มในใจ | | และแม้จะนานเพียงใดแต่ฉันก็ยังจะมีเพียงใจ... |
| | หาย...มันเหงาจนแทบจะทน | | ไม่ไหวเมื่อฉันและเธอต้องไกล |
| | ความรักยังเต็มในใจและแม้จะนานเพียงใด | | แต่ฉันก็ยังจะมีเพียงเธอ... |